Ayşecan, Ayşe adına Farsça kökenli can sözcüğünün eklenmesiyle kurulmuş bir kadın adıdır. Nişanyan Adlar'a göre Ayşe, Arapça “yaşamak, iyi yaşamak, aç kalmamak” anlamındaki ʿayş kökünden gelir; Hz. Ebubekir'in kızı ve Peygamber'in eşi Hz. Âişe'nin adıdır. Sünni gelenekte “müminlerin annesi” unvanıyla anılan Hz. Âişe, Şii gelenekte ise Hz. Ali'ye karşı çıktığı için eleştirilir. Ayşe uzun süre Türkiye'nin en yaygın kadın adıyken 1980 sonrası doğanlarda hızla azalmıştır.
Can ögesi Türkçede sevgi bildiren bir hitaptır; Ayşecan bu yüzden “sevgili Ayşe” gibi bir sıcaklık taşır. Benzer isimler arasındaki Neşecan ve Hurican da aynı ögeyle kurulmuş kadın adlarıdır.