Aygören, “ay” ve “gören” sözcüklerinin yan yana getirilmesiyle kurulmuş gibidir; olası anlamı “ayı gören”dir. Nişanyan Adlar'da bu biçimin ayrı bir açıklaması yoktur; ad için gösterilen kayıt aynı yapıdaki Aygör adına aittir ve orada da yalnız Türkçe olduğu yazılır. Nişanyan Sözlük görmek fiilini Eski Türkçe kör- fiiline, ay sözcüğünü de āy biçimine bağlar.
Üç heceli ad “ay-gö-ren” diye söylenir; sondaki “-en” sıfat-fiil eki onu, benzer isimler arasındaki Aydoğan gibi ay ile başlayıp fiille biten erkek adlarına yaklaştırır. Ek alırken n sesi değişmez: Aygören'i, Aygören'e. Kısa bir soyadıyla birlikte söylendiğinde adın iki parçası açıkça duyulur.