Artuç, Nişanyan Adlar'da Artunç kaydına bağlanır. Bu kayda göre eski Uygurca metinlerde artuç sözcüğü "mızrak" anlamına gelir. TDK de adı sivri demir uçlu, uzun sopa biçimli, mızrak cinsinden eski bir silah diye açıklar; iki kaynak bu anlamda buluşur. Kayıt ayrıca Dil Devrimi döneminde artun sözcüğüne "ağırbaşlı" anlamı verildiğini not eder.
Eski Uygurca bir silah adına dayanması, adı Türkçenin en eski yazılı dönemine bağlar. "Ar-tuç" diye iki hecede okunur. Artunç, Nişanyan'ın aynı kayıtta ele aldığı yakın biçimdir; Altunç ve Aktunç ise tunç ile kurulmuş adlardır.