Alten, al ve ten sözcüklerinden kurulmuş görünür; olası anlamı “kızıl tenli”dir. Nişanyan Sözlük al'ı Eski Türkçe āl sözcüğüne bağlar: renk ve boya, en çok da kızıl; mecaz olarak göz boyama ve hile. Sözlüğün notuna göre birçok erken dilde ak ve karadan sonra gelen üçüncü renk sözcüğü hem renkli hem kırmızı anlamı taşır; Moğolca ulaan da kızıl demektir ve Ulan Bator adı bu sözcükle kurulmuştur.
Ten ise Farsça tan “beden, gövde” sözcüğünden gelir; Nişanyan Sözlük'e göre sözcüğün deri anlamı yalnız Türkçede gelişmiştir. Alten'deki ten bu Türkçeye özgü anlamla okunduğunda ad, teni al renkli kişiyi anlatır. Ad sözlüklerde ayrıca yer almadığı için bu çözümleme kesin değildir. Birten ve Gürten de ten ile biten adlardır; Alten'in a ile başlayan ilk hecesi ona daha açık bir söyleyiş verir.