Allı, al sözcüğüne sahiplik bildiren +lI ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir sıfattır ve “al renkli, kırmızılı” demektir; TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı al renge boyanmış, kırmızı diye açıklar. Nişanyan Sözlük'e göre al, Eski Türkçe āl “renk, boya, özellikle kızıl renk” sözcüğünden gelir; mecaz olarak göz boyama, hile anlamı da vardır. Orhun Yazıtları'nda “en iyi hileyi” bulamamaktan söz edilirken bu ikinci anlam kullanılır; Uygurca Altun Yaruk'ta ise “al sarığ” kızıl sarı demektir.
Sözcük gündelik dilde allı pullu ikilemesinde yaşar; Nişanyan Sözlük bu deyimi al maddesinin türevleri arasında gösterir. Albastı, alyuvar ve al sancak da aynı sözcükten gelir. Nişanyan Adlar'da Allı kayıtlıdır, ama ayrıca açıklanmaz. Ballı, Tatlı ve Taçlı gibi -lı ekiyle kurulmuş kız adlarıyla aynı yapıdadır.