Alâmet, Arapça "işaret, simge" anlamına gelir; Nişanyan Adlar bu karşılığı verir. TDK de adı belirti, iz diye açıklar. Türkçede alâmet sözcüğü bir şeyin belirtisi, göstergesi anlamında kullanılır; "kıyamet alâmeti" gibi kalıplarda da yaşar.
Gündelik dilde daha çok "alâmet-i farika" ya da kötü bir şeyin işareti gibi kullanımlarla bilindiğinden, adın bu çağrışımlarla karşılanabileceğini bilmek yararlıdır. "A-lâ-met" diye üç hecede okunur. Azamet ve Şehamet, -met ile biten yakın Arapça kökenli adlardır. Düzeltme işareti l'den sonraki a'nın ince söylendiğini gösterir.