Yumak, Eski Türkçe yumġak sözcüğünden gelir ve “yuvarlak şey, top” demektir. Nişanyan Sözlük'e göre sözcük yum- “top yapmak” fiiline +(g)Ak ekinin getirilmesiyle türetilmiştir; Kaşgarî'nin 1073 tarihli sözlüğünde yumġak, top ya da daire biçiminde olan şey diye açıklanır. Türkmencedeki ýumak da aynı anlamdadır. Nişanyan Adlar da adı “demet, top” karşılığıyla kaydeder.
Gündelik dilde yumak, top biçiminde sarılmış yün ya da ipliği de anlatır; bu kullanım sözcüğün “yuvarlak şey” anlamından ayrılmaz. Benzer isimler arasındaki Yumuk aynı ses ailesindendir. Yaprak ve Başak gibi doğadan ve gündelik hayattan alınmış Türkçe kız adlarıyla aynı yapıdadır. Kalın ünlülü iki hecesi ve k ile biten yapısıyla, ünlüyle başlayan eklerde k yumuşar.