Uçmak, eski Türkçede cennet anlamına gelen bir sözcüktür ve kökeni dikkat çekicidir. Vikisözlük'e göre Eski Anadolu Türkçesindeki uçmaq ve uçmağ biçimleri Ana Türkçe *uštmag'a, o da Soğdcada cennet anlamına gelen bir sözcüğe dayanır. Bu alıntı sözcük zamanla Türkçedeki uçmak (havada yol almak, yükselmek) fiiliyle anlamca kaynaşmıştır. Kazakçadaki ұжмақ ve Güney Altaycadaki учмак da aynı kökten gelir; Vikisözlük sözcüğü Farsça kökenli behişt ile karşılaştırır. TDK'nin kişi adları kaydı cennet anlamının yanına yar, uçurum karşılığını da ekler.
Bugünkü Türkçede uçmak en çok bir fiil olarak, kuşun ya da uçağın havada yol alması anlamıyla bilinir; ad olarak kullanıldığında da ilk duyuşta bu anlam akla gelir. Cennet anlamını bilmek adın neden seçildiğini açıklar. Hem kız hem erkek çocuklar için kullanılan ad iki hecede okunur (Uç-mak). Ekler kalın ünlüyle gelir: Uçmak'a, Uçmak'ın. Fiil mastarına benzediği için cümle içinde ad olduğu bağlamdan anlaşılır.