Ugan, Nişanyan Adlar'da Okan kaydı altında ele alınır ve kaynak bu biçimi adıyla anar. Nişanyan'a göre Çağatay Türkçesinde Ogan ya da Ugan, sık sık kadir-i mutlak Tanrı, Allah anlamında kullanılmıştır; bu ad 20. yüzyılın başından itibaren Türkiye'deki Türkçü edebiyatta bilinir olmuştur. Dil Devrimi döneminde Okan sözcüğü bazen bu anlamla, bazen bilen, anlayışlı kişi anlamıyla yorumlanmıştır. Bugünkü kullanımda “o kan, o soy” anlamı da yüklenir.
Ogan, Ugan'ın o ile söylenen eş biçimidir. Kız ve erkek çocuk için kullanılabilir. İki hecede “u-gan” diye okunur; g burada yumuşamaz.