Yersel, yer sözcüğü ile -sel ekinden oluşur ve Vikisözlük'te yerle ilgili anlamında kayıtlıdır. Yer, Ana Türkçe *yẹr'den gelir; Eski Türkçede yer ve yir biçimleriyle geçer. -sel ekinin kökeni ise dikkat çekicidir: Vikisözlük'e göre bu ek, dil devrimi sırasında Fransızca universel sözcüğünün son üç harfinden yapılmış ve ilk kez 1934'te evrensel sözcüğünde kullanılmıştır. TDK adı yere ait olan diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Yerel aynı kökü -el ekiyle kurar ve anlamca Yersel'e çok yakındır; Yerel daha çok bir yöreye özgü olanı, Yersel ise yere, zemine ilişkin olanı anlatır. İki heceli (Yer-sel) ad ince ünlülü ekler alır: Yersel'e, Yersel'in. Önsel ve Gencel, aynı ek ailesiyle biten başka adlardır. Sert ünsüzlerin azlığı adı yumuşak bir sesle bitirir.