Yağızkurt, yağız ve kurt sözcüklerinden oluşur. Yağız, Osmanlıcadaki yağız biçimi üzerinden Ana Türkçe *yagïŕ (yanık) sözcüğüne dayanır; Vikisözlük'e göre bu sözcüğün Eski Türkçedeki karşılığı ilk kez Orhun yazıtlarında görülür. Anlamları esmer, koyu renkli ve yiğittir. Kurt, Ana Türkçe *kūrt'tan gelir; Azericede qurd, Uygurcada qurt biçimindedir ve Vikisözlük'te erkek adı ile soyadı olarak da kayıtlıdır. TDK adı esmer, gücü yerinde biri diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Yağız Alp ve Yağızboğa aynı ilk öğeyi taşır; Atakurt, Demirkurt ve İdikurt ise kurt ile biten adlardır. Yağızkurt üç hecede okunur (Ya-ğız-kurt); ortadaki z ile k'nin yan yana gelmesi hızlı konuşmada z'nin s'ye yakın söylenmesine yol açabilir. Kalın ünlülü ekler alır: Yağızkurt'a, Yağızkurt'un. Sondaki rt kümesi adı kesin bir sesle bitirir.