Vesile, Arapça kökenli bir sözcüktür ve “yol, araç, aracı” anlamına gelir. Nişanyan'a göre İslam geleneğinde sözcük, “Tanrı'ya yakın olmak ya da ermişler ve kutsal kişiler aracılığıyla dilekte bulunmak” anlamında kullanılır. Süleyman Çelebi'nin mevlidinin adı da Vesîletü'n-Necât, yani “kurtuluş vesilesi”dir. Ad, bu yönüyle Türk dinî edebiyatının en tanınmış eserlerinden biriyle bağlantılıdır.
Günlük dilde “bir şeye vesile olmak” deyiminde yaşadığı için anlamı kolay anlaşılır. Benzer isimler arasındaki Vecihe, Vahide ve Valide de Arapça kökenli, e ile biten kız adlarıdır.