Ünügür, ün sözcüğünün iyelik ekli biçimi ünü ile gür sözcüğünden oluşur; ad “ünü gür” diye okunabilir. Ün, Ana Türkçe *ǖn'den gelir; ses ve şöhret anlamını taşır. Gür, Osmanlıca yoluyla gelir ve Vikisözlük'e göre zorlamak, güçlü olmak anlamındaki Ana Türkçe *kü- köküne dayanır; güç sözcüğü de bu aileyle ilişkilidir. Kıpçakçadaki gür (iri yapılı, kalın, güçlü) ve Eski Türkçedeki kür (yiğit) onun akrabalarıdır. Gür bugün sık, bol ve güçlü anlamlarında kullanılır. TDK adı kısaca çok ünlü diye açıklar.
Gür sözcüğü Türkçede gür ses, gür saç gibi söyleyişlerde bolluk ve güç anlatır; ad da yaygın ve güçlü bir ün fikrini bu yolla verir. Ünügür üç hecede okunur (Ü-nü-gür) ve bütün ünlüleri ince olduğu için ekler de ince gelir: Ünügür'e, Ünügür'ün. Benzer isimler arasındaki Ünüçok aynı anlamı çok sözcüğüyle kurar; Üngür ise ses bakımından çok yakın, ayrı bir addır.