Umman, Arapça عمّان sözcüğünden gelir ve okyanus anlamına gelir; Nişanyan Adlar da adı bu karşılıkla verir. Osmanlı Türkçesinde umman engin, uçsuz bucaksız deniz için kullanılırdı. Ancak kaynak ad olarak kullanımına dair önemli bir not düşer: örneklerin çoğunda aslında Ümmühan adının kastedilmiş olması gerekir. Yani bu adı taşıyanların önemli bir kısmında deniz anlamı değil, Ümmühan'ın bir söyleyişi söz konusudur.
Okyanus anlamıyla seçen aileler için ad geniş ve sakin bir imge taşır. Ortadaki çift m vurgulu okunur: um-man. Kayıtlarda kız ve erkek adı olarak geçer. Benzer isimler arasındaki Seyhan ve Tuğyan da su ile ilgili çağrışımlar taşıyan adlardır.