Ufukay, Ufuk ile ay sözcüklerinden kurulmuş bir addır. Nişanyan Adlar'a göre Ufuk Arapça kökenlidir (özgün yazımı أُفق) ve gökle yerin birleşiyor gibi göründüğü çizgiyi, yani ufku anlatır. Ay, Türkçe adlarda ışık, parlaklık bildirir. Ad sözlükleri bütünü doğrudan ufuk ve ay diye açıklar; ortaya çıkan imge, ufukta yükselen aydır.
Kız ve erkek çocuk için kullanılabilir. Ufuktan aynı ilk öğeyle kurulmuş bir başka addır; Sunay ise aynı ay sonunu taşır. Üç hecede “u-fu-kay” diye okunur; Ufuk ile ay birleşirken araya ses girmez.