Tunççağ, tunç ve çağ sözcüklerinin birleşmesinden oluşur. Tunç bronz anlamına gelir ve Osmanlıcadaki tunc biçimi üzerinden Ortak Türkçe *tūč'a uzanır. Çağ ise Ana Türkçe *čāk (zaman) sözcüğünden gelir; devir, dönem ve insan ömrünün evreleri anlamlarını taşır. Vikisözlük'ün Türkçe sürümü çağ'ı ayrıca devran, vakit karşılıklarıyla bir erkek adı olarak kaydeder. İki sözcük yan yana geldiğinde tarih derslerinden bilinen Tunç Çağı adı da hatırlanır. TDK ise adı, yaşadığı dönemin dayanıklı ve güçlü insanı diye yorumlar.
Adın en belirgin özelliği ortadaki çift ç sesidir: tunç'un sonu ile çağ'ın başı aynı ünsüzle buluştuğu için yazımda iki ç yan yana gelir ve okunuşta kısa bir duraklamayla ikisi de duyulur (Tunç-çağ). Bu ayrıntı adın yazılışının sık sorulmasına yol açabilir. Kalın ünlülü ekler alır: Tunççağ'a, Tunççağ'ın. Benzer isimler arasındaki Dinççağ aynı yapıyı dinç sözcüğüyle kurar.