Tuhfe, Arapça bir sözcüktür (özgün yazımı تحفة) ve Nişanyan Adlar'da armağan diye açıklanır. Sözcük, değerli bir hediyeyi, hoşa giden güzel bir şeyi anlatır. Osmanlı edebiyatında birçok eser adında “Tuhfe-i …” biçiminde geçer; yazar eserini okura bir armağan olarak sunmuş olur. Türkçede bugün kullanılan “tuhaf” sözcüğü de aynı kökle ilişkilendirilir.
Ad olarak verildiğinde çocuğun aileye bir armağan olduğu duygusunu taşır. İki hecede “tuh-fe” diye okunur; h sesi açıkça söylenmelidir. Kız ve erkek çocuk için kullanılabilen bir addır. Şule ve Nuhbe aynı -e sonuyla biten kısa Arapça adlardır.