Tezcanlı, tez ve canlı sözcüklerinden oluşur; Türkçedeki “tez canlı” söyleyişini tek ad hâline getirir. Tez, Farsça kökenli olup çabuk demektir. Canlı ise Vikisözlük'e göre Osmanlıcadaki canlu biçiminden gelir ve can (hayat, ruh) sözcüğüne -lı eki getirilerek türetilmiştir; yaşayan, hareketli, enerjik anlamlarını taşır. Birlikte kullanıldıklarında “tez canlı” sözü sabırsız, işini hemen bitirmek isteyen kişiyi anlatır; TDK de adı aceleci diye açıklar.
Adın anlamı sabırsızlık kadar canlılık ve çabukluk da içerir. Tezcanlı üç hecede okunur (Tez-can-lı) ve ı ile bittiği için ekler kaynaştırma sesiyle gelir: Tezcanlı'ya, Tezcanlı'nın. Benzer isimler arasındaki Tezveren, Tezelli ve Tezeren aynı tez öğesiyle başlar.