Sulbiye, Nişanyan Adlar'da Sülbiye yazımıyla yer alan Arapça kökenli bir kız adıdır ve evlat, çocuk anlamına gelir. Kökündeki sulb sözcüğü Arapçada bel, omurga demektir; Türkçedeki birinin sulbünden gelmek söyleyişi de onun öz çocuğu olmayı anlatır. Ad, sona eklenen -iye ile bu sözcüğe aidiyet ve dişillik kazandırır: soydan gelen, öz evlat olan kız.
İki yazım arasındaki fark ilk hecededir; ad Türkçede hem sul- hem de inceltilmiş sül- biçimiyle söylenir. Benzer isimler arasındaki Sulhiye ses olarak çok yakın olsa da başka bir kökten, barış anlamındaki sulh sözcüğünden gelir; ikisini karıştırmamak gerekir. Üç heceli ad, kısa bir soyadıyla daha rahat okunur.