Sığın, geyikgillerden iri bir hayvanın adıdır. Vikisözlük'e göre sözcük Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *sïgun biçimine dayanır ve pek çok Türk dilinde akrabası vardır: Azericede sığın, Hakasçada sıın, Türkmencede sūgun, Batı Yugurcasında ise suɣun (boynuzlu genç geyik). Türkçe Vikisözlük sözcüğü sığın geyiği, taçboynuzlu geyik ve mus karşılıklarıyla kaydeder. TDK bu anlamın yanında kuş sürüsü, bolluk gibi başka karşılıklar da verir; Vikisözlük bunları doğrulamaz.
Sığın iki hecede okunur (Sı-ğın); ortadaki ğ iki ı arasında uzatma etkisi yapar ve ad konuşmada “Sıın” gibi duyulur. Kalın ünlülü ekler alır: Sığın'a, Sığın'ın. Aynı yazılış sığınmak fiilinin emir biçimine de denk gelir. Benzer isimler arasındaki Sağın ve Yağın ses bakımından yakın, iki heceli adlardır.