Seğmen, Nişanyan Adlar'da Seymen kaydı altında ele alınır. Kökü Farsça köpek bakıcısı anlamındaki segbân sözcüğüdür; Osmanlı ordusunda bu ad zamanla bir sınıfı anlatır olmuş, daha sonra özellikle Yozgat-Ankara yöresinde ve Doğu Karadeniz'de yerel yöneticilerin hizmetindeki güvenlik güçlerine verilmiştir. Halk ağızlarında sözcük Seğmen ve Seymen biçimlerini almıştır.
Nişanyan'a göre Seymen biçimi 1980'lere dek Trabzon ve Rize'ye özgü yerel bir ad iken sonra ülke geneline yayılmıştır; Ankara'ya özgü Seymen havası adlı halk oyununun da bunda etkisi olmuş olabilir. Seğmen, ortadaki ğ nedeniyle söyleyişte Seymen'e çok yaklaşır; yazımın nüfus kaydında doğru geçirilmesine dikkat etmek gerekir. Benzer isimler arasındaki Seymen aynı adın öteki biçimidir.