Şefaat, Arapça şafâʿa sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da koruma anlamıyla açıklanır. Arapça yazımı شَفاعة biçimindedir. Türkçede sözcük daha çok dinî bir anlamla, birinin bağışlanması için Tanrı katında aracılık edilmesi olarak bilinir; bu kullanımda özellikle peygamberin ümmeti için aracı olması akla gelir. Ad, bu iki anlamı birlikte taşır: hem koruyup kollamak hem de başkası için iyilik dilemek.
Kız ve erkek çocuk için kullanılabilen ad, “şe-fa-at” diye üç hecede okunur; ortadaki iki a ayrı ayrı söylenir. Benzer isimler arasındaki Şecaat aynı yapıdadır, Şefaattin ise bu sözcüğe din sözcüğünün eklenmesiyle kurulmuş bir erkek adıdır. Şefkat ile ses bakımından yakın olsa da anlamları farklıdır.