Sav'ın ilginç bir hikâyesi vardır. Vikisözlük'e göre sözcük Osmanlıcadan ya da başka tarihî Türk lehçelerinden alınmıştır ve Ana Türkçe *sāb'a dayanır; Türkiye'de 17. yüzyılda kullanılmaz olmuş, dil devrimi sırasında dâiye ve iddia sözcüklerinin yerine yeniden kullanıma sokulmuştur. Bugünkü anlamları kanıtlanması gereken önerme, tez ve ileri sürülen düşünce, iddiadır; Türkçe Vikisözlük bunlara haber, söz ve edebiyatta atasözü anlamlarını da ekler. TDK'nin açıklaması haber, söz ve ün anlamlarını öne çıkarır.
Tek heceli ve üç harfli bir ad olan Sav, kalın ünlülü ekler alır: Sav'a, Sav'ın. Bu kadar kısa bir ad, uzun bir soyadıyla ya da ikinci bir adla dengeli bir bütün oluşturur. Benzer isimler arasındaki Dinçsav aynı sözcüğü ikinci öğe olarak taşır; Savtunç ve Savacı da sav ile kurulmuş adlardır.