Sanem, Nişanyan Adlar'da Senem başlığı altında yer alan Arapça kökenli bir addır. Kayıt sözcüğü صنم yazımıyla “put, ikon” diye karşılar; eski şiirde bu sözcük, put gibi hayranlık uyandıran güzel kişi için mecaz olarak kullanılır. TDK sözlüğü de iki anlamı birlikte verir: put ve güzel kadın. Nişanyan, Telli Senem ile Osman hikâyesinin özellikle Maraş, Elbistan ve Sivas yörelerinde sevilen bir halk anlatısı olduğunu da not eder.
İlk hecesindeki a ile Senem'den ayrılan Sanem, aynı adın bir başka yazımıdır. Sa-nem diye okunur ve ek alırken değişmez: Sanem'in, Sanem'e. Bileşik adlarda da görülür; Nişanyan'ın andığı Şahsenem ve Gülsenem bunun örnekleridir.