Şahittin, Nişanyan Adlar'da ayrı bir ad olarak değil, Şahabettin kaydı altında yer alır; buna göre ad Arapça شَهَاب الدّين bileşimine dayanır ve “dinin kıvılcımı, dinin alevi” anlamını taşır. TDK sözlüğü ise adı Farsça şah ile din sözcüğüne bağlayarak “dinlerin şahı” diye açıklar. Nişanyan'ın kaydı bu ayrıştırmayı desteklemez; adın kökünü göktaşı ve kıvılcım anlamındaki şihab sözcüğünde görür.
Üç heceli Şahittin, Şa-hit-tin diye okunur ve dört heceli Şahabettin'in söyleyişte kısalmış bir biçimi gibi durur. Ek alırken değişmez: Şahittin'in, Şahittin'e. Benzer isimler arasındaki Halittin ve Ruhittin de aynı kısa -ittin sonuyla kurulmuştur.