Özüpek, özü ve pek sözcüklerinden kurulmuştur ve “özü pek” sözünü tek bir ad hâline getirir. Pek, Osmanlıcadaki bek ve pek biçimleri üzerinden Ana Türkçe *bek (sağlam, katı, sabit) sözcüğüne dayanır; Kazakça bek ve Başkurtça bik ile akrabadır. Türkçede sağlam, dayanıklı, sert ve “çok” anlamlarını taşır. Öz kişinin iç dünyasını anlatır. TDK adı ruhu güçlü kişi diye açıklar; pek sözcüğünün sağlamlık anlamı bu yorumun dayanağıdır.
Benzer isimler arasındaki Özpeker aynı pek öğesine er ekler; Öryürek, Özbilek ve Erbilek ise ek sesiyle biten adlardır. Ö-zü-pek diye üç hecede okunan ad bütünüyle ince ünlülüdür: Özüpek'e, Özüpek'in. Hece bölünmesi nedeniyle ad ilk duyuşta tek parça bir sözcük gibi algılanır.