Ömer Mirza, iki ayrı kökten gelen adın birleşimidir. Ömer, Arapça “uzun yaşayan” anlamındaki عُمر adıdır; Nişanyan Adlar'a göre Hz. Muhammed'in kayınpederi ve İslam'ın ikinci halifesi Ömer bin Hattab'ın adıdır, lakabı Faruk'tur. Sünni Müslümanların tercih ettiği bu ad, Caferi Şiiler ve Aleviler arasında hiç görülmez. Mirza ise Farsça bir unvandır: emirin oğlu, şehzade anlamına gelir; TDK sözlüğü de beyzade karşılığını verir.
Dört heceli bu ikili ad, Ömer'in kısa söyleyişinden sonra Mirza'nın açık a ile biten sesine geçer (Ö-mer Mir-za). Mehmet Mirza, Ali Mirza ve Yusuf Mirza gibi adlarla aynı kalıptadır; Mirza'nın unvan kökeni adın bütününe bir soyluluk havası katar. Soyadıyla birlikte üç parçalı bir ad oluşacağı için kısa bir soyadı dengeyi korur.