Okyanus, Türkçeye Arapça yoluyla gelmiş bir sözcüktür ve kökü Yunan mitolojisine uzanır; Nişanyan Adlar anlamı “dış deniz” diye verir ve Arapça yazılışını اقيانوس olarak gösterir. Kayda göre sözcük Yunan mitolojisinde Homeros'tan itibaren geçer, ama en eski kökeni belirsizdir; Nişanyan, bir Sami dilinden alınmış olabileceğini de olası sayar. TDK sözlüğü sözcüğü kıtaları çevreleyen, denizlerin en geniş olanı diye tanımlar.
Hem kız hem erkek adı olarak kullanılan Okyanus, genişlik ve derinlik fikrini taşıyan bir doğa adıdır. Üç hecede okunur (Ok-ya-nus); sondaki s ek alırken korunur: Okyanus'a, Okyanus'un. Benzer isimler arasındaki İmbat ve Erciyes de doğadan, biri bir rüzgârdan öteki bir dağdan alınmış adlardır.