Okur, Türkçe okumak fiilinden gelir. Vikisözlük okumak'ı Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *okï- (“çağırmak, okumak, okuyup söylemek”) köküne bağlar; okur sözcüğü bugün hem “okuyan kişi” hem de bu fiilin geniş zamanlı biçimi olarak kullanılır. Nişanyan Adlar adı “okur, okuyup söyler” diye karşılar; TDK'nin kaydı ise okumayı seven, kitap okuyan kişiyi öne çıkarır.
İki heceli (O-kur) bir erkek adıdır ve ek alırken yazımı değişmez: Okur'un, Okur'a. Soyadı olarak da kullanılır.
