Nurihak, nur ve hak sözcüklerinin Farsça tamlama yapısıyla birleşmesinden oluşur ve “Hakk'ın nuru” diye okunur. Nur, Arapça nūr sözcüğünden gelir ve ışık demektir. Hak, Osmanlıca üzerinden Arapça ḥaqq sözcüğünden gelir; adalet, hak ve gerçek anlamlarının yanında Türkçe Vikisözlük'te din alanında Allah karşılığıyla kayıtlıdır. TDK adı Tanrı'nın nuru, ışığı diye açıklar; tamlama bu anlamı doğrudan kurar.
Benzer isimler arasındaki Nurullah aynı anlamı Arapça bir tamlamayla verir; Abdülhak ise hak öğesini kul anlamındaki abd ile birleştirir. Nurihak üç hecede okunur (Nu-ri-hak); son hece kalın ünlülü olduğundan ekler a'lı gelir: Nurihak'a, Nurihak'ın. Ad, Nuri ile Hak diye iki ayrı ad gibi de algılanabilir; Nuri tek başına da kullanılan bir addır.