Nurer, Arapça nur (ışık) ile Türkçe er (erkek, yiğit) öğelerinden oluşur; TDK sözlüğü adı nurlu, çevresine ışık saçan kişi diye açıklar. Nişanyan Adlar'da adın kendisi için ayrı kayıt yoktur, ancak Er öğesi ayrıntılı anlatılır. Er aslında “erkek, adam” demektir; bugünkü kullanımda “asker” anlamına daralmıştır. Bu asıl anlam birkaç geleneksel bileşik Türk erkek adında ve 1930'lardaki ad Türkçeleştirme döneminde uydurulan yüzlerce adda yaşar. Er çoğunlukla bir erkeklik işaretidir.
Nişanyan'a göre Nur ise tam tersine çok yaygın bir kadın adı işaretidir; Nurer bu iki zıt işareti bir araya getiren bir erkek adıdır. İki hecede okunur (Nu-rer); art arda gelen r sesleri yüzünden ikinci hecenin net söylenmesi iyi olur. Ek alırken yazım değişmez: Nurer'e, Nurer'in.