Nuröz, nur ve öz sözcüklerinden oluşur. Nur, Osmanlıca üzerinden Arapça nūr sözcüğünden gelir ve ışık demektir. Öz, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *ȫŕ'e dayanır; bir şeyin özü, çekirdeği ve kişinin benliği anlamlarını taşır. İki öğe birlikte özü ışıkla dolu kişi fikrini kurar; TDK'nin kaydı da adı, iç dünyası nurla aydınlanmış kişi diye yorumlar.
Ad hem kız hem erkek çocuklar için kullanılır. İki hecede okunur (Nu-röz); hece sınırı nedeniyle r sesi ikinci heceye geçer. Son hece ince ve yuvarlak ünlülü olduğundan ekler e'li gelir: Nuröz'e, Nuröz'ün. Benzer isimler arasındaki Nurel, Nural, Nurol ve Nurer de nur ile başlayan iki heceli adlardır; Nuröz bunlar arasında ö sesini taşıyan tek addır.