Mutver, mut sözcüğü ile vermek fiilinin emir biçimi ver'in birleşmesinden oluşur ve “mut ver” diye bir dilek bildirir. Mut, Türkçe Vikisözlük'te kıvanç, kut ve saadet anlamında kayıtlıdır. Vermek, Eski Anadolu Türkçesindeki vẹrmek üzerinden Ana Türkçe *bēr- (vermek) köküne dayanır; Eski Türkçede bér- biçiminde görülür. TDK adı “mutluluk ver” anlamını taşıyan bir ad olarak açıklar; iki kök bu dileği doğrudan kurar.
Emir kipiyle kurulan bu ad, çocuğa ya da hayata yöneltilmiş bir iyi dilek gibi duyulur. İki hecede okunur (Mut-ver); ilk hece kalın, ikinci hece ince ünlülü olduğundan ekler e'li gelir: Mutver'e, Mutver'in. Benzer isimler arasındaki Sanver, Kanver ve Okver aynı ver öğesiyle biten adlardır; Mutluer ise ses bakımından en yakın olanıdır.