Mümin, Arapça iman kökünden gelir ve inanan, iman etmiş kişi demektir; Nişanyan Adlar sözcüğü inançlı, sadık diye karşılar ve Kur'an'ı kaynak gösterir. Kayda göre Kur'an'da mümin sözcüğü sık sık, Hz. Muhammed'in peygamberliğini kabul eden kişi anlamında tekrarlanır; aynı zamanda bir surenin adıdır. Nişanyan'a göre ad batı illerinde ve Balkan göçmenleri arasında daha sık görülür; Momin ve Momun yazımlarına ise Dersim ve Kiğı'da rastlanır.
Kısa ve iki heceli ad n ile bittiği için ekleri sesi değiştirmeden alır: Mümin'e, Mümin'in. Kadın karşılığı Mümine'dir. Benzer isimler arasındaki Münim ve Mübin tek sesle ayrılır, bu yüzden sözlü tanıştırmalarda karışabilir; Müslim ise aynı dinî anlam alanında yer alan bir addır.