Mulla, Nişanyan Adlar'a göre Arapça kökenli bir addır ve karşılığı “öğretmen”dir. Kaynak adın özgün yazımını مَولا olarak verir; yani ad, Arapça mevlâ “efendi” sözcüğüne dayanır. Kubbealtı Lugatı bu yolu adım adım gösterir: mevlâ önce mûlâ, sonra molla biçimine girmiştir; eski metinlerde monla yazımı da görülür. Mevlâ'nın kendisi Kubbealtı'da hem Allah hem de sahip, efendi anlamındadır.
Molla sözcüğünün Osmanlıdaki anlamları geniştir: büyük vilayetlerin kadısı, yüksek bir ilmiye rütbesi, âlim ve hoca, bir de medrese öğrencisi. Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî için Molla Hünkâr ve Mollâ-yı Rum adları kullanılmıştır. Nişanyan Adlar'ın notuna göre kadın adlarında sözcük neredeyse yalnız Molla Kadın birleşiğinde görülür. Mulla, bu gelişimdeki mûlâ aşamasına yakın bir söyleyiştir; ortadaki çift l belirgin okunur.