Muhibbe, Arapça hubb (sevgi) kökünden gelen muhibb sözcüğünün dişil biçimidir ve seven, dost olan kadın anlamını taşır; TDK sözlüğü de adı dost, sevgili diye açıklar. Nişanyan Adlar bu adı Mühibe kaydında ele alır ve Hz. Muhammed'in ashabından birinin adı olarak da gösterir. Kayda göre Muhibe, Muhibbe, Möhübe, Mühübe gibi biçimler Türkçe konuşulan bölgelerde kullanılır; Muhibet ya da Muhibbet biçimleri ise doğu illerinde hem Türkler hem Kürtler arasında görülür.
Çift b ile yazılan ad, tek b'li Muhibe ve Mühibe biçimleriyle kolayca karışır; nüfus kaydında hangi yazımın seçildiğini netleştirmek işe yarar. Üç heceli ad ek alırken araya y girer: Muhibbe'ye. Erkek karşılığı olarak Muhip ve Muhibbi kullanılır; benzer isimler arasındaki Mahbube de sevgi alanına giren Arapça bir kadın adıdır.