Meşru, Osmanlıca üzerinden Arapça mašrūʕ sözcüğünden gelir. Vikisözlük'ün İngilizce sürümü sözcüğü yasal, kurallara uygun anlamlarıyla kaydeder; Türkçe sürüm ise iki ayrı alan belirtir: İslam hukukunda dinen caiz olan ve genel hukukta kanuni, yasal olan. TDK'nin açıklaması da bu iki anlamı birlikte verir ve adı hem dine hem yasaya uygun olan diye tanımlar.
Meşru, gündelik Türkçede hukuk ve siyaset dilinde sık geçen bir sözcük olduğu için ad olarak duyulduğunda bir sıfat gibi algılanabilir. İki hecede okunur (Meş-ru); ünlüyle biten kısa yapısı, ünsüzle başlayan soyadlarıyla akıcı bir geçiş sağlar. Benzer isimler arasındaki Meşhur ve Meşkûr aynı meş- başlangıcını taşır; Mebus, Mezun ve Mebruk da me- ile başlayan iki heceli adlardır. Bu yakınlık nedeniyle adın yazımının açıkça belirtilmesi gerekebilir.