Menaf, Arapça bir sözcüktür; Nişanyan Adlar ona yüksek anlamını verir ve İslam öncesi Araplarda bir tanrının adı olduğunu da belirtir. Kişi adı olarak Hz. Muhammed'in atalarından birinin adı olan Abdülmenaf'a, yani “Menaf'ın kulu” biçimine gönderme yapar. TDK sözlüğü ise Menaf'ı Kureyş'i meydana getiren boylardan birinin adı ve dağın sivri tepesi diye açıklar. Nişanyan'a göre adın Menav biçimi Kürt bölgelerine özgüdür.
Kısa ve sert bitişli yapısı, uzun soyadlarıyla dengeli bir söyleyiş kurar. İki heceli adın sonundaki f ünlüyle başlayan ek aldığında değişmez: Menaf'a, Menaf'ın. Benzer isimler arasındaki Mennan ses olarak yakın olsa da ayrı bir köktendir ve Allah'ın sıfatlarından birini karşılar.