Mekin, Arapça mekîn sözcüğünden gelir; Nişanyan Adlar bu sözcüğe ağırlığı olan, güçlü anlamlarını verir. Kayda göre Mekin, Allah'ın doksan dokuz sıfatından biri sayılır ve kişi adı olarak aslında Abdülmekin'e, yani “Mekin olanın kulu” biçimine gönderme yapar. TDK sözlüğü ise adı güç, temkin ve vakar sahibi kişiyle, ayrıca bir yere yerleşip oturanla açıklar.
Benzer isimler arasındaki Metin ile yalnızca bir harf farkı vardır; iki ad sözlü olarak karışabilir, bu yüzden tanıştırırken harfini belirtmek gerekebilir. Me-kin diye iki hecede okunur. Kısa ve ünsüzle biten yapısı sayesinde ünlüyle başlayan soyadlarıyla akıcı bir söyleyiş kurar; Rekin ve Rasin gibi adlar da aynı iki heceli kalıptadır.