Kutlu, kut (uğur, talih) sözcüğüne -lu eki getirilerek kurulmuş Türkçe bir addır ve Nişanyan Adlar anlamını “mübarek, kutlu” diye verir. Kayda göre ad, Kutluğ ve Kutluk biçimleriyle eski Türklerde en yaygın erkek ve kadın adları arasındadır. Göktürk Devleti'nin birkaç hükümdarı Kutluğ Han adını taşımıştır; Hindistan'ı fetheden Babür Şah'ın annesinin adı da Kutluğ Hanım'dır. Nişanyan ayrıca Hacı Bektaş-ı Veli'nin manevi kızı Kadıncık Ana'nın lakabının Kutlu Melek olduğunu belirtir.
Eski Türklerde iki cinsiyete de verilen bir ad olması, bugün erkek adı olarak kayıtlı olsa da kökeninin ortak olduğunu gösterir. Kut-lu diye iki hecede okunur, ünlüyle bittiği için ekler kaynaştırma harfiyle gelir (Kutlu'nun, Kutlu'ya). Benzer isimler arasındaki Kutluk adın eski biçimlerinden biridir; Mutlu ise tek harf farkıyla ayrılan ve anlamca da yakın duran bir addır.