Korer, kor ve er sözcüklerinin birleşimidir. Kor, Osmanlıca qor üzerinden Ana Türkçe *kōr'a dayanır ve yanarak ateş durumuna gelmiş odun ya da kömür demektir; köz sözcüğü de aynı kökle akrabadır. Er, Ana Türkçe *ēr'den gelir; erkek, yiğit, savaşçı ve soylu anlamlarını taşır. Türkçe Vikisözlük er'i ayrıca bir erkek adı olarak kaydeder. TDK'nin Korer için verdiği anlam hareketli, canlı ve ateşli kişidir; ateş gibi canlı bir yiğit imgesi iki kökten doğrudan çıkar.
Er ile biten adlar arasında benzer isimlerdeki Oker ve Oder de vardır; Korel ise yalnızca son sesle ayrılan çok yakın bir addır. Korer iki hecede okunur (Ko-rer) ve iki r sesi adın belirgin özelliğidir; hızlı konuşmada ikinci r'nin yutulmaması adın Korel gibi anlaşılmasını önler. Son hece ince ünlülü olduğundan ekler e'li gelir: Korer'e, Korer'in.