Oker, ok ve er sözcüklerinin birleşimidir. Ok, Ana Türkçe *ok sözcüğünden gelir ve yaydan atılan silahın adıdır; Türkçe Vikisözlük ok'u boy, kabile anlamıyla bir erkek adı olarak da kaydeder. Er, Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *ēr'e dayanır ve erkek, yiğit, savaşçı, soylu anlamlarını taşır. İki öğe birlikte ok gibi hızlı bir yiğit imgesi kurar; TDK de adı kıpır kıpır, atik ve çevik biri diye açıklar.
Kısa ve iki heceli Oker (O-ker), kalın bir ünlüyle başlayıp ince bir ünlüyle biter; bu yüzden ekler e'li gelir: Oker'e, Oker'in. Benzer isimler arasındaki Toker ve Korer ses bakımından çok yakındır; Oder ve Oner de iki heceli, -er ile biten adlardır. Okver ise yalnızca bir sesle ayrılır ve ok öğesini ver ile birleştirir.