Koraslan, kor ve aslan sözcüklerinin birleşmesinden oluşur. Kor, Osmanlıca qor üzerinden Ana Türkçe *kōr (kızgın kömürler) sözcüğüne dayanır ve tamamen yanarak ateş hâline gelmiş odun ya da kömürü anlatır; Vikisözlük köz sözcüğünü de aynı aileden gösterir. Aslan, eski arslan biçiminden gelir ve Ana Türkçe *arsïlan'a uzanır; İngilizce Vikisözlük aslanın güçlü ve yiğit erkek için de kullanıldığını kaydeder. TDK adı hareketli, canlı ve ateşli bir yiğit diye açıklar; kor sözcüğünün sıcaklık çağrışımı bu anlamı karşılar.
Kor öğesi pek çok erkek adında ilk öğe olarak kullanılır; Korcan, Korer ve Korgün bunlardandır. Koraslan üç hecede okunur (Ko-ras-lan) ve kalın ünlülüdür: Koraslan'a, Koraslan'ın. Benzer isimler arasındaki Tunçaslan aynı aslan öğesini, Koraltan ise aynı kor öğesini taşır. Üç heceli yapısı kısa bir soyadıyla dengeli bir ritim kurar.