İyicil, Vikisözlük'te iyi sözcüğüne -ci ve -l eklerinin getirilmesiyle kurulmuş bir sözcük olarak gösterilir; anlamı hayırsever, iyi huyludur. İyi, Osmanlıcadaki eyü ve Eski Anadolu Türkçesindeki eygü biçimleri üzerinden Ana Türkçe *ed-gü (iyi, üstün) sözcüğüne dayanır; bu da “şey, mal” anlamındaki *ed'den türemiştir. -cil eki eklendiği sözcüğe eğilim, düşkünlük anlamı katar; iyicil de böylece iyiliğe yatkın kişi demektir. TDK'nin açıklaması da iyilik yapmayı seven birini anlatır.
-cil ekiyle kurulan sözcükler Türkçede insancıl, barışçıl gibi örneklerle tanıdıktır; İyicil de bu kalıpta, anlamı kolayca sezilen bir addır. Üç hecede okunur (İ-yi-cil) ve bütünüyle ince ünlülüdür: İyicil'e, İyicil'in. Benzer isimler arasındaki İyiol, İyisan ve İyisoy aynı iyi öğesiyle başlar.