İyisoy, iyi ve soy sözcüklerinin birleşmesinden oluşur. İyi, Osmanlıcadaki eyü biçimi üzerinden Ana Türkçe *ed-gü sözcüğüne dayanır. Soy, Osmanlıcadan gelir ve Azericedeki soy ile akrabadır; aile, kuşak, köken ve hanedan demektir. Vikisözlük'ün Türkçe sürümü soy sözcüğünün üstün nitelikli anlamını da kaydeder; bu yüzden adın iki öğesi de iyiliği vurgular. TDK adı saygın, temiz bir aileden gelen biri diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Temizsoy ve Arısoy da soy ile biter ve aynı türden bir köken vurgusu taşır. İyisoy üç hecede okunur (İ-yi-soy); son hece kalın ünlülü olduğundan ekler u ve a ile gelir: İyisoy'a, İyisoy'un. Soy ile biten adlar resmî belgelerde soyadıyla karıştırılabildiği için ad ve soyadı sırasının açık yazılması yararlıdır.