İlkün, ilk ve ün sözcüklerinden kurulmuştur. İlk, Ana Türkçe *ilk (birinci) sözcüğünden gelir ve zaman ya da sıra bakımından önde olanı anlatır; Başkurtçadaki elek (önce) sözcüğü de akrabaları arasında sayılır. Ün, Osmanlıcadaki üñ biçimi üzerinden Ana Türkçe *ǖn sözcüğüne dayanır; hem şöhret, tanınmışlık hem de ses demektir. Vikisözlük'ün İngilizce sürümü ün'ü ayrıca erkek adı olarak kaydeder. TDK'ye göre bu ad, bir ailede doğan ilk erkek çocuk için seçilir.
İl-kün diye hecelenen ad kısa ve bütünüyle ince ünlülüdür: İlkün'e, İlkün'ün. Benzer isimler arasındaki İlkünsal, bu adın -sal ekiyle genişletilmiş biçimidir; İlksoy ve İlker ise aynı ilk öğesini paylaşır. İki heceli ve ü ile biten yapısı, uzun ya da kısa pek çok soyadıyla dengeli bir bütün oluşturur.