Gürses, gür ile ses sözcüklerinden oluşur; Nişanyan Adlar Türkçe adı “güçlü ses” diye çevirir. Nişanyan Sözlük ses'i Orta Türkçe sada anlamındaki ses'e bağlar ve sözcüğü yansıma kökenli sayar; 15. yüzyıldan itibaren Türkiye Türkçesinde aynı anlamdaki çav sözcüğünün yerini aldığını belirtir. Gür'ün sözlükte iki ayrı maddesi vardır: biri Eski Türkçe kǖr “güçlü, üstün”, öbürü gök gürültüsünü anlatan yansıma sözcük; gürle- ve gürültü bu ikinci maddeye aittir.
Gündelik dilde gür ses dolgun ve güçlü bir sesi anlatır; ad bu tamlamanın bitişik yazılmış hâli gibidir. Nişanyan'ın notunda Azerice säs, Türkmence ve Kazakça ses biçimleri de yer alır, bu da sözcüğün Türk dillerinde ne kadar yaygın olduğunu gösterir. Tanses ve Gürsev de ses ya da gür öğesini paylaşan yakın adlardır.