Güngül, “gün” ve “gül” sözcüklerinden kurulmuş görünür; olası anlamı “güneş gülü” ya da “gün gibi parlak gül”dür. Nişanyan Adlar'da adın dili Türkçe gösterilir; anlamı ise yazılmamıştır. Nişanyan Sözlük'e göre gün, Eski Türkçede güneşi ve gündüzü anlatan kün sözcüğünden evrilmiştir; gül ise Farsça gul (çiçek, özellikle gül) sözcüğünden alınmıştır.
İki hecede “gün-gül” diye söylenir; iki hecenin de g ile başlayıp ü sesi taşıması ada tekerleme gibi bir ses verir. Benzer isimler içindeki Bingül ve Morgül de gül öğesini sona alır; Gülbil ve Güldal ise gül ile başlar.