Gümeç, Vikisözlük'e göre Osmanlıcada gümec biçiminde görülen ve bal peteği anlamına gelen eski bir Türkçe sözcüktür. Kökü Ana Türkçe *kömeč'e uzanır; bu sözcüğün hem külde pişirilen ekmek hem de bal peteği anlamı vardır ve sözlük, kökün gömmek anlamındaki *köm- fiiline bağlandığını not eder. Salarcadaki gömeş ve Uygurcadaki kömäč akrabalarıdır. Türkçe sürüm sözcüğü bal peteğini oluşturan altı köşeli gözeneklerin her biri diye tanımlar. TDK'nin kaydı da adı hem petek hem de kül içinde gömülerek pişen ekmek olarak açıklar.
Kısa ve iki heceli bir addır (Gü-meç); ince ünlüleri ve sondaki ç sesiyle sert bitişli bir yapısı vardır. Ekler ince ünlüyle gelir: Gümeç'e, Gümeç'in. Benzer isimler arasındaki Güleç ve Güneç ses bakımından çok yakındır; Öveç de -eç ile biten bir addır.