Güçlü, güç sözcüğüne sahiplik bildiren +lU ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir sıfattır. Nişanyan Sözlük'e göre güç, Eski Türkçe kǖç “zor, şiddet, kudret” biçiminden gelir ve Proto-Türkçede “güç göstermek, zorbalanmak” anlamındaki bir köke dayanır. Sıfatın kendisi de çok eskidir: 1000 yılından önceye tarihlenen Uygurca bir öyküde ulu, güçlü ve kutlu Bodhisattvalardan söz edilir. Orhun Yazıtları'nda ise elli yıl iş güç vermekten bahsedilir. Adın Nişanyan Adlar'daki karşılığı da yalnızca “güçlü”dür.
Sözlüğün notuna göre Moğolcadaki küçü “kuvvet, sertlik” sözcüğü Türkçeden alınmış olmalıdır. Ad gündelik dilde de sık kullanılan bir sıfat olduğu için anlamı ilk duyuşta anlaşılır. Köklü gibi -lü ekiyle kurulan adlarla aynı yapıdadır; ünlüyle bittiği için ek alırken araya y girer: Güçlü'yü, Güçlü'ye. Gücer ve Gürer de aynı anlam alanındaki erkek adlarıdır.